Shloka
प्रापश्यद्विश्वमात्मेत्ययमिह पुरुषः शोकमोहाद्यतीतः
शुक्रं ब्रह्माध्यगच्छत्स खलु सकलवित्सर्वसिद्ध्यास्पदं हि ।
विस्मृत्य स्थूलसूक्ष्मप्रभृतिवपुरसौ सर्वसङ्कल्पशून्यो
जीवन्मुक्तस्तुरीयं पदमधिगतवान्पुण्यपापैर्विहीनः ॥ ४४ ॥
prāpaśyadviśvamātmetyayamiha puruṣaḥ śokamohādyatītaḥ
śukraṃ brahmādhyagacchatsa khalu sakalavitsarvasiddhyāspadaṃ hi ;
vismṛtya sthūlasūkṣmaprabhṛtivapurasau sarvasaṅkalpaśūnyo
jīvanmuktasturīyaṃ padamadhigatavānpuṇyapāpairvihīnaḥ . 44 .