Shloka
विद्वन्मृत्युभयं जहीहि भवतो नास्त्येव मृत्युः क्वचि -
न्नित्यस्य द्वयवर्जितस्य परमानन्दात्मनो ब्रह्मणः ।
भ्रान्त्या किञ्चिदवेक्ष्य भीतमनसा मिथ्या त्वया कथ्यते
मां त्राहीति हि सुप्तवत्प्रलपनं शून्यात्मकं ते मृषा ॥ २६६ ॥
vidvanmṛtyubhayaṃ jahīhi bhavato nāstyeva mṛtyuḥ kvaci -
nnityasya dvayavarjitasya paramānandātmano brahmaṇaḥ ;
bhrāntyā kiñcidavekṣya bhītamanasā mithyā tvayā kathyate
māṃ trāhīti hi suptavatpralapanaṃ śūnyātmakaṃ te mṛṣā . 266 .